Dirk Braeckman
06 10 11
‹ ›
08 01 12
In elk van zijn monumentale fotowerken creëert Dirk Braeckman (Eeklo, °1958) een besloten, geïsoleerde wereld die in zijn tactiliteit niettemin eindeloos lijkt en in één beweging komaf maakt met de illusies van het medium. Deze beelden willen niets vertellen; toch suggereren ze hele verhalen. Zo laten zijn foto’s het moment van de opname een eind achter zich en reiken verder dan hun kader.
Dirk Braeckman begon zijn carrière als fotograaf van (zelf-)portretten maar wendde
zich daar later bewust van af. De onderwerpen voor zijn fotowerk vindt Braeckman in
zijn directe omgeving. Het zijn vaak plaatsen of ruimtes, bij voorkeur binnenzichten.
Op die manier blijft de ondertoon in zijn werk toch autobiografisch.
In zijn monumentale fotowerken creëert hij een besloten en geïsoleerde wereld.
Uit Braeckmans beelden spreekt geen klinische observatie en anekdotes laat hij achterwege. Het beeld staat op zichzelf. De tactiliteit waarvan zijn werk getuigd is ongebruikelijk voor het medium fotografie en maakt komaf met de illusies van dit medium. We bekijken de texturen, materialen en verschillende dragers waarmee de kunstenaar experimenteert. Hij onderzoekt effecten zoals over- en onderbelichting en de manier van printen.
Lange tijd werkte Dirk Braeckman enkel met analoge fotografie die hij zelf afdrukte in
zijn donkere kamer. De voorbije jaren verkent hij ook het digitale medium. Deze nieuwe werkwijze introduceerde nieuwe onderwerpen in zijn werk, zoals close-ups van
landschappen.
Dirk Braeckman is een van de meest vooraanstaande Belgische kunstenaars van dit ogenblik. Hij nam met zijn werk deel aan verschillende solo- en groepstentoonstellingen in binnen- en buitenland.
De tentoonstelling in M toonde een selectief overzicht van zijn uitgebreide oeuvre van de afgelopen 25 jaar, en bracht deze in dialoog met een heel aantal nieuwe, digitale fotowerken.
