Tina Gillen
12.03.10 >< 02.05.10
De schilderijen en werken op papier van Tina Gillen (°1972, Luxemburg, woont en werkt in Brussel) zijn grotendeels figuratief. De composities schommelen tussen twee en drie dimensies, tussen herkenbaar en abstract. Dat effect krijgt de kunstenares door uit foto’s elementen te isoleren. Het resultaat is afstandelijk, maar laat toch ruimte voor associatie. De doeken zijn nooit afgelikt, maar bevatten bijna altijd elementen die ‘storen’.
Elk werk bevat een spanning tussen gedetailleerde, glad geschilderde elementen en schilderkunstige onderdelen waarbij toeval een rol mag spelen. De rode draad in Gillens oeuvre is de verhouding van de mens tot zijn omgeving en de manier waarop reflectie over de werkelijkheid wordt gecontrasteerd met een zekere afstandelijkheid. In M bracht Tina Gillen zowel recent werk als de nieuwe, grote muurschildering 'The Falls', geïntegreerd in de tentoonstellingsruimte van het museum.
The Fall © Tina Gillen
Tina Gillen studeerde in Wenen en Antwerpen. In 2007 was ze in residentie in ISCP in New York. Haar werk was te zien op talrijke tentoonstellingen in binnen- en buitenland en maakt ook deel uit van verschillende collecties. Ze stelde meermaals tentoon in de galerij Nosbaum & Reding - Art Contemporain in Luxemburg en in de Crown Gallery in Brussel.
Tina Gillen over haar werk:
"De meeste van de situaties die me interesseren zijn verbonden met het brede gegeven van de mens in zijn omgeving. Het menselijke gevecht om ruimte, de nood om door constructies of ingrepen territorium vast te leggen - inclusief de hieruit voortkomende spanningen tussen natuur en urbanisme. Architectuur, menselijke constructies en ook grootsteden boeien me als plekken waar de kracht en impact van menselijke ingrepen in extreme vorm te zien is. Toch zijn het niet altijd grootse of exotische onderwerpen die me aanspreken, het kan evengoed een klimrek, hut, vuurwerk of bergzicht zijn.
Het interesseert me niet om iets te maken dat enkel en alleen volledig uit mijn gevoelens komt, vanuit mijn eigen fantasie of droomwereld. Ik wil mentale beelden maken die betrekking hebben op het 'nu'. Ik wil dat mijn beelden ons iets bijleren over de wereld, beelden die verankerd zijn in de wereld die we kennen. Ik beschouw mijn werk als een soort naslagwerk, een nadenken over de werkelijkheid, zowel voor mezelf als voor de kijker. Er moet een zekere ernst aanwezig zijn, het mag niet enkel en alleen entertainment zijn.
Doordat ik in het moment zelf schilder, ben ik me niet bewust van noties die met perspectief verbonden zijn. De weergave van ruimte en architectuur is dikwijls verkeerd. Elke strakke lijn die ik op het doek zet, staat geheel ten dienste van de compositie en het oorspronkelijke idee. Doordat ik bewust elementen weglaat, ontbreekt de volledige informatie van het beeld en wordt de leesbaarheid verstoord.
Het feit dat ik vaak vertrek van mijn eigen foto’s of mijn eigen uitsneden van de buitenwereld maakt dat ik het maken van heldere beelden achterwege kan laten en mij kan focussen op het puur genieten van zowel het schilderen als van het kijken."
(Uit: 'Schilderen om de realiteit te vatten. Eva Wittocx in gesprek met Tina Gillen'; in: 'Tina Gillen. Necessary journey', Hatje Cantz, Galerie Nosbaum & Reding, Luxemburg, 2009.)
PDF, 181,58 Kb]
