Sint-Jozefskerk
29.01.10 >< 25.04.10
In 1970 viel het verdict voor de Sint-Jozefskerk in de Ravenstraat. De kerk was al gesloten sinds 1966, maar toen er ook stenen uit de gevel vielen, werd ze afgebroken. Ze moest plaatsmaken voor de faculteit Letteren van de K.U.Leuven. Daarmee verdween een gebouw dat een eeuw lang deel uitmaakte van het stadsgezicht. Door zijn plaatsing en monumentaliteit was het een 'landmark in the skyline'.
De kerk werd gebouwd tussen 1860 en 1871, in neogotische stijl. Dat was niet zomaar een modieuze keuze, er zat een doordachte en religieus-politieke visie achter.
De Katholieke Kerk zette in de 19de eeuw een offensief in tegen de oprukkende ontkerkelijking. Daarvoor was de gotische vormentaal een ideaal propagandamiddel. Er werden dan ook veel nieuwe neogotische gebouwen opgetrokken. Leuven profiteerde van die heropleving en werd de thuis van verschillende vooraanstaande beeldhouwateliers.. Ze waren gespecialiseerd in neogotisch meubilair en beeldengroepen. Veel van de ateliers hebben ook meegewerkt aan de Sint-Jozefskerk.
In deze collectie wordt de verdwenen Sint-Jozefskerk opnieuw opgeroepen. M Leuven brengt haar verhaal aan de hand van objecten uit de kerk en geeft een overzicht van archiefmateriaal en foto's.
Door toedoen van de toenmalige conservator Jan Crab kwamen 107 objecten van de Sint-Jozefskerk in de collectie van M terecht. Het grootste deel zijn beelden en ornamenten van liturgische meubels gemaakt door Frans Vermeylen en de gebroeders Goyers. De tentoonstelling sluit af met een schilderij van Constantin Meunier. Het maakte deel uit van de versiering van de kerk.
