Souffleur, wat zijn putti?

Goedele Pulinx, registrator tentoonstellingen: “Putti, enkelvoud putto, zijn mollige, naakte, soms gevleugelde jongetjes die vaak terugkeren in de kunst van de renaissance, de barok en de rococo. Iconografisch gaan ze terug tot de oudheid – het woord is afgeleid van het Latijnse ‘putus’, wat ‘knaapje’ betekent. De antieke voorlopers van de putti zijn de eroten: gevleugelde goden die hun naam ontlenen aan Eros, de zoon van Afrodite, de godin van de liefde. Eros wordt in het Latijn Cupido of Amor genoemd. Aanvankelijk werd hij afgebeeld als jongeling, later als peuter. Dikwijls had hij een pijl-en-boog in de hand, waarmee hij verliefden in het hart schoot – dat beeld van Cupido kennen we nog steeds.”

“In de middeleeuwse kunst zie je bijna geen putti, maar vanaf de renaissance werden ze opeens geweldig populair. Dat had te maken met de hernieuwde belangstelling voor de oudheid. Ze werden vooral geassocieerd met de liefde, en meer in het algemeen met vrede, welvaart en vrolijkheid. Er was ook een religieuze associatie – het verschil tussen putti en engeltjes is niet altijd even duidelijk. Na verloop van tijd kregen ze vooral een decoratieve rol. Ze werden een manier om een tafereel wat levendiger te maken. Dat zag je vooral in de barok en de rococo, met hun uitbundige, feestelijke, theatrale kunst. Soms stonden ze ook symbool voor abstracte begrippen als deugden of seizoenen. Dan kregen ze toepasselijke attributen mee.”