Aglaia Konrad (°1960, Salzburg) doorkruist de wereld. Zo onderzoekt ze al meer dan twintig jaar stedelijke ruimtes. Met haar foto’s, films en installaties zoomt ze in op bijzondere gebouwen en de manier waarop steden transformeren. Na Konrads (inter)nationaal tentoonstellingsparcours brengt M een overzicht van haar werk vanaf de jaren 1990 tot vandaag. Bestaand en nieuw werk komen samen. ‘Aglaia Konrad. From A to K’ loopt van 29 april tot en met 18 september 2016 in M Leuven.
Luchtfoto’s van Canada of China wisselen af met een film over een huis in Noord-Italië en zwart-witfoto’s van de marmergroeves van Carrara. Met zowel ouder als nieuw werk toont deze eerste belangrijke solotentoonstelling de diversiteit van Aglaia Konrads oeuvre. In een van de zalen brengt ze het tentoonstellingsexperiment TOKONOMA, samen met Suchan Kinoshita, Olivier Foulon, Jörg Franzbecker, Kris Kimpe, Willem Oorebeek, Eran Schaerf en Walter Swennen. Bovendien maakt Konrad een nieuw werk op de gevel van het museum.
Schatkamer aan beelden: rereading the archive
Hoe wordt architectuur in beeld gebracht? En op welke manier wordt het tentoongesteld? Het zijn vragen die Konrad bezighouden. Haar grote voorliefde voor architectuur uit zich dan ook in haar oeuvre. Typisch voor Konrads werkwijze is het onderzoek dat vooraf gaat aan die werken. Het resultaat is een onuitputtelijk beeldenarchief, waarin de ontwikkeling van steden zoals Tokio, Chicago of Shanghai centraal staat. Die ‘imagepool’, zoals Aglaia het noemt, is hét fundament van al haar werk en voor deze tentoonsteling. “Deze tentoonstelling is voor mij een ‘rereading’ van mijn archief. Het resultaat is een kettingreactie, waarbij de bezoeker wordt meegenomen in een looping van kunstwerken”. Zo reflecteert ze over diverse thema’s, zoals bijvoorbeeld de ideologie van het modernisme en hoe die vorm kreeg in beton.
Totaalarchitectuur
Eén blik op de tentoonstellingszalen maakt duidelijk dat Konrads oeuvre niet te vatten is onder de noemer ‘architectuurfotografie’. Je krijgt geen conventionele stadszichten, klassieke iconen of typische landmarks te zien. Curator Eva Wittocx: “Aglaia slaagt erin om gebouwen of architectuur in beeld te brengen als autonome sculpturen, waarbij de vorm en materialiteit centraal staan. Bovendien is het voor het eerst dat niet de kunstenaar, maar een architect de kunstwerken naar de ruimtes van M vertaalt. Zo werkt Aglaia al jaren samen met Kris Kimpe. Die samenwerking en architecturale vertaalslag zijn voor haar erg belangrijk.“ De manier waarop ze haar werken presenteert is dan ook atypisch. Zo presenteert ze de objecten in de eerste zaal als een lapidarium. De uiteenlopende verzameling is als een index: ze zijn de bouwstenen van de tentoonstelling. In andere zalen liggen Rückbaukristalle verspreid, brokken sloopafval die hier een tweede leven krijgen.
Wereldse foto's
Aglaia Konrad kiest resoluut voor de analoge fotografie: “Ik ben geen fotograaf, maar het medium fotografie geeft mij een ongelofelijke vrijheid. Bovendien hou ik van de materialiteit en de economie van analoge fotografie. Het is dus zeker geen ideologische keuze”.
In M toont ze verschillende bestaande fotoreeksen. De luchtfoto’s van Boeing Over lijken wel röntgenfoto’s van de aarde, terwijl de reeks Undecided Frames stilstaat bij de vraag wat de ene foto beter maakt dan de andere. In Carrara toont de kunstenares op haar beurt hoe de marmergroeven een prachtige samenvatting zijn van de sculpturale architectuur. Daarnaast selecteerde ze een aantal nieuwe reeksen uit haar immense beeldenarchief. De foto’s van Demolition City zijn ontstaan tijdens het verblijf van de kunstenares in Rotterdam. Hierin staat ze stil bij alle facetten van afbraak: het afbreken zelf, de manier van afbreken en de politieke dimensie hierachter. In Shaping Stones hanteert de kunstenares dan weer voor het eerst een monumentaal raster in zwart-wit: “Het kijken bestaat uit 25 foto’s, waarbij het ene beeld invloed heeft op het andere. Bovendien moesten deze foto’s voor mij zo hoog en groot mogelijk. De monumentale blok met 25 beelden schrijft zich zo in in de architectuur van het museumgebouw.” Bij zweimal belichtet zie je dubbel belichte beelden die per toeval zijn ontstaan. Het is een onbewuste fout die ze als fotograaf maakt en zelf niet in de hand heeft, maar onverwachte foto’s oplevert.
Gebouwen als sculpturen
In haar 16 mm films tast Aglaia Konrad, net als in haar fotoreeksen, de grenzen af tussen sculptuur en architectuur. Voor haar is film een manier om een gebouw te ervaren: “Ik wil dat de kijker zich volledig op de architectuur concentreert. Daarom zijn mijn films vaak stil en zonder acteurs”. De camera focust op de texturen, de details, de subtiele lichtinval en de schaduwen. Zo ook in haar nieuwe film La Scala. Konrad trok naar de villa La Scala van de Italiaanse architect Vittoriano Vigano aan het Gardameer in Italië. In dit brutalistisch huis met Japanse trekjes lijken ‘binnen’ en ‘buiten’ in elkaar over te lopen. Het huis is als een camera, dat constant de omgeving scant en capteert. De projectie op splitscreen benadrukt dit gevoel. De lichtflitsen, die typisch zijn opnames met 16mm film, werden bovendien behouden en geven een ritmisch, verstorend karakter aan de film. Daarnaast toont Konrad in M nog andere films, zoals China Rushes (2009), Concrete & Samples I Wotruba Wien (2009), Concrete & Samples III Carrara (2010).
Nieuw werk voor de museumgevel
Voor deze solotentoonstelling maakte Aglaia Konrad een nieuw werk voor de museumgevel. Daarnaast plaatst ze in Frauenzimmer een installatie met glas afkomstig van de Brusselse Astro Tower. Dit glas verwijst naar de ironie van de glasarchitectuur die populair was in de jaren 1980. In de laatste zaal brengt ze het tentoonstellingsexperiment TOKONOMA, samen met Suchan Kinoshita, Olivier Foulon, Jörg Franzbecker, Kris Kimpe, Willem Oorebeek, Eran Schaerf en Walter Swennen.
De tentoonstelling 'From A to K' past voor M in de reeks grote monografische tentoonstellingen van kunstenaars, zoals Jan Vercruysse, Philippe Van Snick, Dirk Braeckman, Geert Goiris, Patrick Van Caeckenbergh en Peter Buggenhout.
Aglaia Konrad. From A to K’ loopt van 29 april tot en met 18 september 2016 in M Leuven.
Curator: Eva Wittocx
Aglaia Konrad
Aglaia Konrad
Aglaia Konrad (°1960, Salzburg) leeft en werkt in Brussel. De afgelopen jaren legde de kunstenares een (inter)nationaal tentoonstellingsparcours af. Zo nam ze deel aan documenta X en aan een reeks tentoonstellingen met de stad als thema: “Cities on the Move”, 1998 en 1999 in Bordeaux, New York, London, Helsinki, en Wenen, “Metro>Polis”, Brussels 2000, Shanghai Biennale 2000, “Future Cities” in Canada 2004, “KOPIE CITY” in Kunsthaus Graz 2004, “Spectacular City. Photographing the Future” in NAI - Nederlands Architectuur Instituut Rotterdam / Artforum North Rhein-Westphalia, Düsseldorf, 2006 / 2007. In 1997 ontving de kunstenares de Otto Mauer Prize of Vienna, in 2003 de Camera Austria Prize of Graz, en in 2007 de Albert-Renger-Patzsch-Prize van de Dietrich Oppenberg Foundation and Photography Collection. In België, had ze voornamelijk groepstentoonstellingen en kleinere soloprojecten. De tentoonstelling in M is de eerste grote solotentoonstelling in België zijn waarbij een selectief overzicht wordt gebracht vanaf de late jaren 1990 tot vandaag. Aglaia Konrad wordt vertegenwoordigd door de galerijen Nadja Vilenne (Luik) en Galerie Raum Mit Licht (Wenen).
Een maandelijkse update van wat er in M te beleven valt?
Op de hoogte blijven van alle initiatieven, activiteiten en tentoonstellingen van M? Schrijf je hieronder in op de nieuwsbrief en dan zorgen wij op onze beurt voor jouw maandelijkse portie nieuws van M.
