Van het speelgoed van onderwijspionier Friedrich Fröbel, een 14de-eeuws wandtapijt van de Apocalyps uit Angers, een Bollywoodschool in Dakar, het ideale paleis van postbode Ferdinand Cheval, de utopische architectuur van Paolo Soleri naar de Sardijnse muzikant Franco Melis. Het lijkt wel alsof Aurélien Froment van het ene naar het andere onderwerp navigeert. Toch hebben ze allemaal iets gemeen. In deze tentoonstelling zet Froment hun levenswerk in de kijker en gaat ermee aan de slag. Met 'Dubbelverhalen' brengt M voor het eerst in België een uitgebreid overzicht van Froments œuvre. Recente installaties, sculpturen en fotoreeksen worden aangevuld met drie nieuwe films.
Aurélien Froment
Aurélien Froment
De Franse kunstenaar Aurélien Froment studeerde in 2000 af aan de École des Beaux-Arts van Nantes en behaalde datzelfde jaar het diploma van cameraman. Hij stelde tentoon op de Biënnale van Venetië (2013), de Biënnale van Sydney (2014) en de Biënnale van Dakar (2016). Hij woonde acht jaar in Dublin, maar verhuisde onlangs naar Edinburgh. Recente individuele tentoonstellingen: CAG in Vancouver, FRAC Île-de-France / Le Plateau in Parijs, Les Abattoirs in Toulouse en de NCAD Gallery in Dublin. In 2008 en 2009 nam hij in Leuven deel aan het Playground-festival. Zijn werk was ook te zien in Brussel, in Villa Empain (2014) en in Galerie Meessen-Declerq (2016).
Fröbel Fröbelt
Replica's van de blokkendoos van de Duitse pedagoog Friedrich Fröbel vormen de kern van de presentatie. Verspreid over de ruimte vind je de vormen kubus, bol of cilinder in verschillende gedaantes terug. Een reeks van foto’s vermenigvuldigt die vormen in de ruimte. Op die manier veruiterlijkt Froment niet alleen de filosofie van de onderwijspionier. Hij geeft iets alledaags als ‘speelgoed’ een andere status door het in een museum te plaatsen en laat zo het ideeëngoed van Fröbel verder leven. Hij zocht bovendien naar werken in de collectie van M die naar deze basisvormen verwijzen. Ze worden samen gepresenteerd in deze installatie.
Hommage aan Ferdinand Cheval
De Franse postbode Ferdinand Cheval (1836-1924) verzamelde zijn leven lang stenen. De vreemde vormen inspireren hem en leiden tot de bouw van zijn ‘ideale paleis’. Zo brengt hij met een fantastische verbeelding allerlei personages, dieren, exotische planten en versieringen aan. Aurélien Froment brengt het bouwwerk terug naar Chevals oorspronkelijke bedoeling: een graftombe voor hem en zijn echtgenote. Met zijn fotoreeks haalt hij dit bouwwerk van beelden uit elkaar.
Aurélien Froment, Tombeau Idéal de Ferdinand Cheval (11-07), 2014. Courtesy of the artist and Marcelle Alix, Paris
Aurélien Froment, Le Chant du monde, 2016, Video still. Courtesy of the artist and Marcelle Alix, Paris
Rudi Van Beek
Rudi Van Beek
Rudi Van Beek
Apocalyps
Voor zijn nieuwste video 'Apocalypse' laat hij zich inspireren door het grootste wandtapijt ter wereld: de Apocalyps van Angers. Het stelt het verhaal voor van de Openbaring van Johannes. Froment brengt het verhaal, scène per scène, in zijn video tot leven. Terwijl een stem voorleest uit de Openbaring, wisselen beelden elkaar af en gaan van zwart-wit naar intense kleuren.
Polyfoon register
Meerstemmigheid is een concept dat in meerdere werken van Aurélien Froment terugkomt. Zo evoceren vijf blaasinstrumenten van het Muziekinstrumentenmuseum het lichaam van een muzikant. Daartegenover plaatst hij video’s ('Non Alignés', 2016 & 'Le Chant du Monde', 2017) over de kruisbestuiving tussen India en Senegal, in dans en muziek. Zo hoor je het Indische repertoire van zanger Amadou Badiane. Of zie je Senegalezen in Bollywood-traditie dansen.
In zijn nieuwste film 'Allegro largo triste' (2017) filmt Froment Franco Melis (°1958, Tuili), een Sardijnse muzikant en launeddas-speler. Van deze muziek bestaat geen geschreven partituur. Muzikanten gaan daarom in de leer bij een meester die hun de speltechniek en het repertoire aanleert. Froment legt in deze video vast hoe de muziek, zonder partituur, van meester op leerling wordt doorgegeven.
Utopische architectuur
In 1970 begint architect Paolo Soleri (1919-2013) aan een utopisch bouwwerk in Arcosanti, Arizona (USA). Hij wil een alternatief bieden voor de typische horizontale ontwikkeling van een stad en laat architectuur en ecologie samenvloeien. Zo baseert hij zijn bouwtechniek op een giettechniek van een ambachtelijke klokkengieterij. Voor de reeks 'Earthworks' (2015) trok Aurélien Froment naar Arcosanti. In M zie je de klokken, de bouwwerken en maquettes die gemaakt werden met het procédé van een gietvorm.
Een maandelijkse update van wat er in M te beleven valt?
Op de hoogte blijven van alle initiatieven, activiteiten en tentoonstellingen van M? Schrijf je hieronder in op de nieuwsbrief en dan zorgen wij op onze beurt voor jouw maandelijkse portie nieuws van M.
