Gerolf Van de Perres schilderijen in acryl en olieverf op doek verbeelden het kijken. Wie kijkt, maakt van een doek een ruimte. We dringen met onze blik ergens doorheen, namelijk door de zogenaamde 'vierde wand'. Dit begrip uit de theaterwereld werd geïntroduceerd door Denis Diderot (1713 – 1784) en representeert de denkbeeldige wand tussen het publiek en het podium. In het theater zorgt deze ervoor dat de toeschouwer de scène niet oploopt. Dat is bij een schilderij evenmin mogelijk.
In de tentoonstellingsruimte staan echter dwarswanden die Van de Perre als coulissen beschouwt. Die maken van de kapel een diepe toneelruimte die je wel op kan wandelen, dwars door de vierde wand tot aan de achterwand. Dit wandelen vormt een parallel met het kijken doorheen de vele laagjes van de schilderijen. Die zijn dun en dikwijls doorzichtig en suggereren zelfs vaak een doorzichtige sluier of glas. Soms weerspiegelen personages de bezoeker, door hun gerichte blikken.
Een maandelijkse update van wat er in M te beleven valt?
Op de hoogte blijven van alle initiatieven, activiteiten en tentoonstellingen van M? Schrijf je hieronder in op de nieuwsbrief en dan zorgen wij op onze beurt voor jouw maandelijkse portie nieuws van M.
