M-resident Elise El Yousfi in gesprek met Lina Ejdaa

Haar praktijk bestaat erin om te zijn waar je bent, terwijl je in relatie blijft tot waar je vandaan komt. De diasporische mens houdt in de ene hand de afstand vast, en in de andere de afkomst, en zij beslist, niet één keer en niet definitief, maar telkens opnieuw, wat ze naar voren brengt. Zoals El Yousfi het zelf verwoordt: “Het melancholische gevoel is niet iets wat moet worden verdreven, maar iets dat bewoond en behoed moet worden.”

Ze onderhandelt deze afwezigheid tot een aanwezigheid die zich langzaam laat lezen in haar werk. Werken over Marokko betekent voor haar het land meenemen en het benaderen als een co-creator. De natuurlijke materialen die ze verzamelt en meedraagt, sinaasappelbloesem en dadelpalm, worden verbrand tot as, en die as vormt de basis van de glazuur die haar keramische sculpturen bedekt. Zo keert het land niet louter terug als een beeld van verlies, maar als een substantie die letterlijk in het werk aanwezig blijft.

Als as het residu is van een herinnering, dan is babypoeder dat van een andere herinnering. Het keert terug in haar installaties als een materiaal dat een affectief register eigen aan de kindertijd doet herleven: zachtheid, het gevoel van gedragen te worden en onbevangenheid. De herinnering zit hier in de ervaring die het materiaal opwekt. Kant daarentegen draagt de herinnering in zich als sporen van gebruik en overdracht. Als verzamelaar van kant voelt El Yousfi zich ertoe aangetrokken door de intimiteit van het materiaal, die het bindt aan het lichaam, en de erfenis, die het bindt aan wie haar voorgingen. Zowel haar Franse als haar Marokkaanse grootmoeder verzamelden kant, elk met hun eigen patroon en taal. Samen stralen de twee materialen een verwante kwetsbaarheid en gevoeligheid uit, maar ze verschillen in hun tijdsoriëntatie. Babypoeder wijst naar een onherroepbare kindertijd, terwijl kant de sporen draagt van een doorleefde tijd, maar ook in de manier waarop ze herinnering vasthouden: het ene evocatief en associatief, het andere materieel en overgeërfd.