Playground 2024: theater, dans, of toch een tentoonstelling?

‘Samuel’, Reyhan Lál, 2024

‘Samuel’, Reyhan Lál, 2024. Courtesy of the artist. 

Playground 2024

Theater, dans, of toch een tentoonstelling?

Stel je voor: je wandelt door het museum. Tussen middeleeuwse houten beelden zie je dansers kleine, haast onmerkbare bewegingen maken. In andere zalen bekijk je een installatie of ben je getuige van een live-performance. ‘s Avonds ga je naar het theater, waar je over het podium stapt tussen decorstukken en acteurs. Moet je in de zaal gaan zitten? Hoe lang blijf je? Is dit theater, dans, of toch een tentoonstelling?

‘Samuel’, Reyhan Lál, 2024

‘Samuel’, Reyhan Lál, 2024. Courtesy of the artist. 

Een ontdekkingstocht door het grensgebied van beeldende kunst, theater, dans, film en andere kunstdisciplines: dat kan alleen maar Playground zijn. Het vierdaagse interdisciplinaire festival wordt dit najaar voor de 18e keer georganiseerd. 
 

Playground is een samenwerking tussen M en STUK. Je ziet er bestaande voorstellingen en nieuwe projecten, zowel van opkomende talenten als van kunstenaars die we al langer volgen. Ze doorbreken codes, structuren, gewoontes en verwachtingen, en moedigen je aan om uit je comfortzone te stappen. Waar kijken we dit jaar zoal naar uit?

An Verstraete

‘Holly in het museum’

In de inkomhal van M richt auteur en theatermaker An Verstraete tijdens Playground haar atelier in. De hele dag door laat ze zich inspireren door wat ze daar ziet en hoort. Via een fictief personage, Holly, bouwt ze aan een ‘tafeltheater’: een soort miniatuur-poppenkast met vrolijke figuren die ze maakt van knipsels uit tijdschriften en vervolgens op prikkertjes zet. Soms spelen de figuren mee in een verhaal, soms blijft het meer decor. In de loop van de dag werkt ze toe naar verschillende toonmomenten, zodat haar werk constant in beweging blijft.


De beeldtaal van Verstraete is bedrieglijk eenvoudig, maar er gaan uitgebreide mentale processen achter schuil. Met raadselachtige beelden reageert ze op haar omgeving, waardoor ze een brug slaat tussen kunst en toeschouwer. 

An Verstraete op residentie in CC De Werf, Aalst.

An Verstraete op residentie in CC De Werf, Aalst © Simon Allemeersch

Linda Jasmin Mayer

‘Dove fermarsi?’

In een video onderzoekt de Italiaanse kunstenaar Linda Jasmin Mayer de wisselwerking tussen mens en natuur. ‘Dove fermarsi?’ (‘Waar te stoppen?’) toont zeven hybride wezens, kruisingen tussen mens en vogel, die door uiteenlopende landschappen zwerven. Elk van de zeven combineert ‘gewone’ mensenkleren met een masker van één specifieke vogelsoort, minutieus gereconstrueerd door decorontwerper Andrea Ferri. Hun gedrag is ook gebaseerd op een studie van die soort.

 

De vogelmensen trekken door natuurlijke landschappen die door menselijk ingrijpen veranderd zijn - elk van de zeven vogelsoorten is trouwens met uitsterven bedreigd. Ze zitten gevangen tussen twee werelden en behoren tot geen van beide. Ook hun bestemming is onzeker.


Op Playground tonen we zowel de video als de vogelmaskers in M. Op verschillende momenten zullen de hybride figuren bovendien door het museum wandelen.

Film still uit ‘Dove fermarsi’, Linda Jasmin Mayer, 2023

Film still uit ‘Dove fermarsi’, Linda Jasmin Mayer, 2023, beeldrechten: Lina Jasmin Mayer