Portret van een M-bassadeur

Haar jeugd bracht ze onder meer door in West-Vlaanderen (“Ik kan ‘Chantal’ volgen zonder ondertitels!”), maar na haar studie wiskunde aan de universiteit is Marie-Paule Dumont in het Leuvense blijven hangen. Zo’n twee jaar is ze nu M-bassadeur, en dat bevalt haar prima.

Ik ben gewoon zielsgraag in dit gebouw

Marie-Paul Dumont

M-bassadeur

Toch gebeurde de eerste kennismaking in heel andere omstandigheden, vertelt Marie-Paule.

“Een jaar of elf geleden las ik min of meer toevallig een aankondiging: ‘Museum zoekt vrijwilligers voor evenementen’. Ik dacht: dat is misschien wel iets voor mij. Ik was nog nooit in M geweest, maar ik had wat tijd – ik zat tussen twee jobs – en ik woonde op de Bondgenotenlaan, op tien minuutjes wandelen. En kunst heeft me altijd geboeid. Na het overlijden van mijn man, in 2007, was ik vaker naar musea beginnen te gaan: de grote musea in Parijs, het MoMA in New York ...”

“Bij M mocht ik host zijn bij conferenties en etentjes, en dat beviel me. Sindsdien sta ik een halve dag per week aan het audiomeubel in de grote hal: ik ontvang bezoekers, wijs hen de vestiaire, deel plannetjes uit, leg geïnteresseerden uit hoe de audiogids werkt … En als ik voel dat mensen ervoor openstaan, sla ik een babbeltje.”

“Onlangs, bij de tentoonstelling van Leen Voet, kwam een groepje van een tiental jonge meisjes binnen. ‘Willen jullie een audiogids?’, vroeg ik, maar ik merkte dat ze wat afstand hielden - zo van: wat moet die oudere vrouw van ons? Ik kon ze toch overtuigen, en een paar uur later stonden ze daar met een grote glimlach terug: ‘Bedankt, mevrouw!’ Op zulke momenten weet je: dit ga ik nog heel lang blijven doen.”

Zaalzicht 'DOKA', 2024, M Leuven, ‘Écriture’, Marthe Wéry, 1981, Cera-collectie bij M Leuven © InC., foto: © Elias Derboven voor M Leuven

Vriendendag

“Twee jaar geleden ben ik M-bassadeur geworden. Eigenlijk had ik het veel eerder moeten doen, want het heeft niets dan voordelen. Vooral de activiteiten bevallen me. Twee keer per jaar is er bijvoorbeeld een daguitstap, waarbij je er met een bus vol M-bassadeurs op uit trekt. Zo kom je op heel bijzondere plekken. Zoals het Luikse museum La Boverie, waar we een geanimeerde rondleiding kregen van de curator van ‘Private Views’, een expositie van meer dan 200 werken uit lokale privécollecties. Het bezoek aan kunstenpark IJzerenberg is me ook bijgebleven: een villa in Winksele met een grote tuin waarin geregeld tentoonstellingen werden georganiseerd – prachtig! Jammer genoeg is het inmiddels gesloten.”

“Eén keer per jaar, in juni, is er ook een Vriendendag. Dan ontbijt je gezamenlijk in het museum, waarna je kunt kiezen uit allerlei activiteiten. De lezing over de zilvercollectie van het museum is me bijgebleven. M heeft blijkbaar zó veel zilver dat er een hele ploeg vrijwilligers nodig is om het te poetsen.”

Ongeduldig van aard

“Ik ben altijd ongeduldig van aard geweest, maar sinds mijn pensioen, anderhalf jaar geleden, is dat aan het veranderen – een mens evolueert. Als M-bassadeur heb je altijd gratis toegang tot het museum, ook tot de tijdelijke tentoonstellingen. Daar neem ik nu veel meer tijd voor dan vroeger. Daardoor ben ik werken gaan waarderen waar ik vroeger wellicht aan zou zijn voorbijgelopen.”

“Misschien wel het beste voorbeeld is ‘Tropical Archive’, een werk van Paul Casaer uit de nieuwe collectiepresentatie ‘DOKA’. ’t Is een grote installatie uit 2020 in ijzer en lak. Normaal gaat mijn voorkeur uit naar kunst van eind 19e, begin 20e eeuw – de impressionisten, Rodin, Meunier… – maar dit werk heb ik bijzonder leren appreciëren. ’t Heeft iets statisch maar tegelijk ook iets speels, iets luchtigs. En er komen bladeren aan te pas – ik ben een plantenliefhebber!”

“Het verhaal achter een kunstwerk hoef ik eerlijk gezegd niet per se te kennen. Ik wil vooral weten hoe het gemaakt is. Ik vind het bijvoorbeeld fascinerend dat ‘Het Laatste Avondmaal’ van Dieric Bouts uit wel vijf verschillende lagen is opgebouwd. Ik heb trouwens zelf ooit een cursus schilderijrestauratie gevolgd.”

Marie-Paule bij 'Tropical Archive', een werk van Paul Cassaer, Collectie Vlaamse Gemeenschap bij M Leuven — Zaalzicht 'DOKA', 2024, M Leuven, ‘Tropical Archive’ (detail), Paul Casaer, 2020, Collectie Vlaamse Gemeenschap bij M Leuven © de kunstenaar, foto: © Elias Derboven voor M Leuven

‘Tropical Archive’, Paul Casaer, 2020, Collectie Vlaamse Gemeenschap bij M Leuven — ‘Tropical Archive’ (detail), Paul Casaer, 2020, Collectie Vlaamse Gemeenschap bij M Leuven © de kunstenaar, foto: © Elias Derboven voor M Leuven

Kunstzinnige energie

“Onlangs ben ik bijna een jaar buiten strijd geweest met een hernia, waarvan ik nog altijd aan het herstellen ben. In dat jaar ben ik een stuk minder vaak in M geweest – ik woon tegenwoordig in Wezemaal – en dat viel me behoorlijk zwaar. Ik ben gewoon zielsgraag in dit gebouw. Er hangt een, hoe moet ik het zeggen… kunstzinnige energie die me zeer bevalt. Ik hou ook van het contact met de bezoekers. Die komen van overal: Latijns-Amerika, de VS, Canada, noem maar op. In de weekends zie je veel Nederlandse toeristen – zelfs groepen jongemannen op vrijgezellenuitstap! Ik vind het heerlijk om tussen dat internationale publiek te zijn.”

“Net zoals ik het altijd weer bijzonder prettig en verrijkend vind om andere M-bassadeurs te ontmoeten, tijdens activiteiten of gewoon in het museum. Sinds ik het zelf ben, zeg ik het tegen iedereen uit het Leuvense die in kunst geïnteresseerd is: word M-bassadeur! Ik zeg het zelfs tegen bezoekers die ik verwelkom als host. Toch als ze openstaan vooreen babbeltje (lacht).”