Playground 2024
Live Arts Festival
Playground, M Leuven & STUK
An Verstraete
Holly makes a museum
Performance / installatie / première
An Verstraete/Holly’s Region werkt op de grens van beeldende kunst en theater. Na eerdere werken zoals Holly wordt CEO en Holly revalideert, komen haar papieren scènes nu voor het eerst tot leven in een museum. In de inkomhal van M presenteert Verstraete een selectie uit haar collages: een deel wordt een vaste collectie terwijl andere geactiveerd worden door dagelijkse performances. Ook de bezoeker kan de collectie verrijken. Verstraete verkent een nieuwe manier om naar beeldend werk te kijken, waarbij de grenzen tussen kunstvormen vervagen.
‘Fuckin’angel’, An Verstraete © Fred Debrock
Coraline Guilbeau
Viewing Room
Performance / première
De performances van Coraline Guilbeau spelen met de realiteit, fictie en een déjà-vu. Ze vervormen de tijd en dagen uit wat we zien en horen uit. Geluid, licht en een blik op de stad rondom M komen samen in een ervaring die twijfel zaait. De performance Viewing Room zoomt in op de fysieke, intellectuele en zintuiglijke dimensie van onze ervaringen en ontmoetingen.
‘Extérieur. Été.’ Coraline Guilbeau, 2021 © Lola Pertsowsky, beeldrechten: Coraline Guilbeau
DD Dorvillier
COS it’s in the cards
Performance / installatie
A catalogue of steps (COS) bestaat uit: meer dan 300 choreografische fragmenten uit Dorvilliers vroege werk, geclassificeerd op referentiekaarten; 13 vlaggen die de werken in de catalogus voorstellen; en live bezoeken aan de collectie van fragmenten die steeds opnieuw gedanst worden. In COS it’s in the cards worden de referentiekaarten voorgelezen en de overeenstemmende fragmenten live gedanst of vertoond via videofragmenten.
‘COS Cards’, DD Dorvillier. Courtesy of the artist
Jean-Charles de Quillacq
The Stand-In
Performance / installatie / Belgische première
De sculpturen en performances van Jean-Charles de Quillacq bevragen onze relatie tot het lichaam als instrument van uitwisseling. Hierbij legt hij linken met commercialisering en uitbuiting. In de ontmoeting The Stand-In stelt de kunstenaar zichzelf gemaskerd ten dienste van de bezoeker. Op vraag vertelt hij zijn geheimen of voert hij handelingen uit. In ruil voor die handeling geven bezoekers hem een gipsen afdruk van hun neus. Deze afdrukken of sculpturen komen in zijn collectie van ontmoetingen, tentoongesteld in M.
View of the performance 'The Stand-In', Jean-Charles de Quillacq, Frac Bretagne, 2018 © Valentin Merz | Biennale de Rennes
Linda Jasmin Mayer
Dove fermarsi?
Video / installatie / performance
In Dove fermarsi? (Waar te stoppen?) onderzoekt Linda Jasmin Mayer de metamorfose van mens en dier. Zeven hybride vogel-mensfiguren dwalen door uiteenlopende Europese landschappen. Ze dragen vogelmaskers en menselijke kleding. Als wezens van de tussenwereld bevinden die figuren zich in een moeilijke situatie, omdat ze noch tot de ene noch tot de andere wereld behoren.
Film still uit ‘Dove fermarsi’, Linda Jasmin Mayer, 2023, beeldrechten: Lina Jasmin Mayer
Peter Morrens, Lionel Marchetti & Jérôme Noetinger
Contretemps
Performance / installatie / première
Het oeuvre van Morrens stelt ons kijken op scherp en speelt met disciplines, ritme, geluid en verwarring. In het kader van zijn solo in M, nodigt hij de improvisatoren en componisten Lionel Marchetti en Jérôme Noetinger uit voor een uitgebreide live set in de tentoonstelling. Ze gebruiken taperecorders, analoge synthesizers en elektronica om een geïmproviseerd, immersief dialoog met het werk van Morrens aan te gaan. Geluiden worden verweven met de visuele en conceptuele elementen van het werk. Vijfentwintig jaar na hun eerste samenwerking in Wenen, treden de drie opnieuw in interactie.
‘PRTXT’, Peter Morrens, 2022, Playground (STUK & M Leuven) © Robin Zenner
Reyhan Lál
The Stranger
Performance / installatie / video / première
Reyhan Lál’s werken richten zich op diepgewortelde menselijke thema’s en proberen tradities uit te dagen. The Stranger bundelt vier werken: The Familiar Chamber, You, Samuel, en The Fall. Elk stuk bevat drama, ironie, choreografie en mysterieuze personages, die soms een schaduw, een marionet of de kunstenaar zelf zijn. Door zowel haar performers als het publiek actief bij het ontwikkelingsproces te betrekken, speelt Lál met het beeld van de autoritaire maker en herdefinieert ze voortdurend het conceptuele landschap van het podium.
‘Samuel’, Reyhan Lál, 2024. Courtesy of the artist
